นิยาม ของคำว่า เจ็บป่วยฉุกเฉิน

นิยาม ของคำว่า เจ็บป่วยฉุกเฉิน

นโนยายเจ็บป่วยฉุกเฉินมาตรฐานเดียว โดยไม่ต้องสอบถามสิทธิ และไม่ต้องสำรองจ่ายล่วงหน้า คนไทยทุกคนที่ใช้สิทธิหลักประกันสุขภาพคงเคยได้ยิน และรับรู้ แต่ก็ยังมีหลายคนที่ัยังคาใจว่า ทำไมไปโรงพยาบาลแล้วแพทย์ไม่พิจารณาว่าเข้าข่ายฉุกเฉิน ทำให้ไม่สามารถใช้สิทธิได้ เนื่องจากเหตุผลว่าไม่ใช่กรณีฉุกเฉิน แล้วโรงพยาบาลใช้เกณฑ์อะไรมาวัด ในเมื่อเราก็รู้สึกว่าเราฉุกเฉิน

ดังนั้นเรามาทำความเข้าใจ นิยามของคำว่า  “เจ็บฉุกเฉิน” ตามที่สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือ สปสช. ที่เป็นหน่วยงานรับผิดชอบนโยบายดังกล่าว ได้นิยามคำว่า “เจ็บฉุกเฉิน” ขึ้น เพื่อให้การวินิจฉัย และการรักษาพยาบาลของสถานพยาบาลเป็นไปในทิศทางเดียวกัน

โดยระบุว่าสถานพยาบาลต้องยึดความหมาย “เจ็บฉุกเฉิน” ตามประกาศของคณะกรรมการการแพทย์ฉุกเฉิน ซึ่งแบ่งเป็น 2ลักษณะคือ “ผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤต” ซึ่งหมายถึงบุคคลที่มีอาการป่วย หรือ บาดเจ็บกะทันหัน หากไม่ได้รับการรักษาทันที จะมีโอกาสเสียชีวิตสูง หรือ มีอาการรุนแรงมากขึ้น เช่น ภาวะหัวใจหยุดเต้น หายใจไม่ออกหอบรุนแรง ภาวะช็อก ชักตลอดเวลา และเลือดออกมาก

และ “ผู้ป่วยฉุกเฉินเร่งด่วน” คือ บุคคลที่มีอาการป่วย หรือ บาดเจ็บเฉียบพลัน หากไม่ได้รับการรักษาโดยเร็ว จะเกิดภาวะแทรกซ้อนจนพิการ หรือ เสียชีวิต เช่น ไม่รู้สึกตัว ชัก เป็นอัมพาต หรือ ตาบอด หูหนวกทันที และเจ็บปวดมากทุรนทุราย

ทั้งนี้ผู้ป่วยฉุกเฉินตามคำนิยามดังกล่าวสถานพยาบาลต่างๆ ทั้งรัฐและเอกชนไม่สามารถเรียกเก็บเงินใดๆ กับผู้ป่วยกลุ่มนี้ ไม่ว่าสิทธิ์ใดก็ตาม แต่ให้มาเบิกจ่ายที่ สปสช.แทน

โดย สปสช. จะเป็นหน่วยงานกลางในการจ่ายเงินให้แก่สถานพยาบาลไปก่อน และค่อยเรียกเก็บกับกองทุนที่ผู้ป่วยมีสิทธิ์อยู่ในภายหลัง

ดังนั้น กรณีที่เจ็บป่วยทั่วไป เช่น ไข้หวัด ตัวร้อน  ไอเรื้อรัง โรคเรื่อรังที่แพทย์ต้องติดตามผล ตามนัด ฯลฯ หรือภาวะที่นอกเหนือจากการ  “เจ็บฉุกเฉิน” และ  “ผู้ป่วยฉุกเฉินเร่งด่วน” ที่กล่าวข้างต้น และสามารถเดินทางเข้ารับการในโรงพยาบาลตามสิทธิได้ เพื่อให้เราได้รับการรักษาโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ควรจะเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลตามสิทธิ และหากสถานพยาบาลมีความจำเป็นต้องส่งต่อ ไปรักษาในสถานที่มีศักยภาพสูงกว่า ท่านจะได้การส่งตัวเพื่อรักษาต่อตามระบบ จะทำให้ท่านไม่เสียสิทธิและได้รับการรักษาที่ต่อเนื่องรวมทั้งมีประสิทธิภาพสูง